نوج
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
در من می میرد چیزی،
صدای شکستن ِ مژه ایی
که پنجرهیی می گشاید
-چیزی از صدای شکستنِ مژه ایی
می میراند چیزی را
دری می گشاید باخودش
درخودش می شکند که-
شکست ِ تَن های آینه در اصابت ِ صورت
(تَه،در آیینه-جایی که درکِ تصویر،نور وَ بودنِ در آن قرین ر
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
راستین نام من است.
از میانه های این رو از بودن ام با من نشسته،شکل گرفته و قوام یافته،تا همین خامی نوزده،بیست سالگی و در حافظه ایی از من ریشه کرده که مرا نهالی از جنگل ِ خود کاشته و حال من گمِ خود ام،در سایه ی نهال نشسته و به سطح درخت ها نگاه می برم.
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
سه سال.
سال ِ سه ام، از همیشه عظیم تر، عجیب تَر، زنده تر.
سه سال از هجدهم مهر ماه نود و شش گذشت،روی زَمین ِ اتاق ِ بی فرش ام،لَمیده وَ با ذوق ِ جنینی که تازه شکل می بندد تو دل ِ خودش ، خودش شکل می گیرد،شکل ِ خودش را می گیرد، با خودش می خندد، در خودش
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
چه دیدن: در آغاز ِ راهی با مختصات ِ بی پایان، رو آوند های لحظه،شکل،گرفتنش می گیرد. هر شب، سه شکل از ذهن به انگشت هام احضار می شوند، انگشت هایی که راه ِ کلمه را رام ترند،حالا در این راه افتادند. یک ماهگی و ایجاد ِ نظمی ذهنی از برای حضور در جامعه، به صورت عینی. چرا دیدن : از آغاز وَ وقتی که به درون تَر نگاه می بَرَم،چالش ِ آغاز، از خود آغاز و ادامه ی راه،سخت تر می نمایَد، چرا که اینجا و اینجا، تو تنها عابر نیستی، راه نیستی، عبور هم.
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
-
دیوانه از تمام ِ هجوم ِ تاریخ
حافظه ی پروانه یی ست
دور ِ خورشید های آبی
که چشم های تو اند
و پروانه های دیوانه نعره می کشند
و پوسته ی سلول ِ خورشید ها
می لرزد و ُ نور
می افتدد
-
ش
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
. وَهمی از شکل ِ آخرین درخت در صبح ِ جهان ِ اکنون،در ابتدایی ترین فصل ِ وقت، سپیدییی را تَرَک می داد تا واقعیت بریزد. دایره ها بریزد خَط ِ سن های سپید،قهوه یی و َ سبز بریزد روی پیشانی ِ همه چیز، و چیز ها بترکند،صاف،ساده و تو خالی،حبابی. و مولکول های
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
'مرثیه یی برای رویاهای تهران'
من می تونم یه میز ِ خاک خورده ی چوبی باشم، توی یه خونه جنگ زده توی سوریه که روش پر از غبار شده.
همه فراموشش کردن،همه به خاطر جونشون، اون خونه رو، اون میزُ، تمام ناهارا، شاما، تمام ِ لحظه هایی که روی اون میز گذروندن ُ
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
زیبایی ِ گُل
زیبایی قسمت شده ی بین ِ بودن های مقطعی ِ لحظه
وقتی فصل می رود
دست ها می روند
و همه چیز ِ لحظه در تَنِ سیال ِ خودش می ریزد
رَنگ ِ سکوت گریه می کند در قرنیه های من وُ عقربه های خفته در این اتاق
اشتراکی از فصل را در بین چَشم های ما تقسی
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
http://uplod.ir/57f7r0fo5eu7/فرهنگ_قدیم_و_اساطیری_ژاپن.pdf.htm
-
تیم راستین سازه،با رویکردِ ایجاد فرهنگی نو و پویا در امر پوشیدن، مدتی کوتاه است که در بستر خلق آثاری نو مشغول به فعالیت می باشد، اولین نسخه از مجلد خود را در قالب ِ خوانشی از فرهنگ ِ پ
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری
بابا امروز که داشت می رفت مهمونی،یقه ی پیرهنش رو باز گذاشت،کاری که غالبا نمی کنه.
مامان بهش گفت چرا باز می ذاری؟ هوای بیرون سرده و سرما می خوری. بابا روش نشد صریح بگه که دلش خاست احساس جوونی کنه،چون به مهمونی دعوت شده بود که دوستای قدیمیش اونجا بودن
برچسب:
نویسنده: نرگس جعفری